Adj.
grobknochig; derbknochig; großgliedrig; breitknochig.

骨太い

ね・ぶと~hone·buto~i4

Adj.
grobknochig; derbknochig; großgliedrig; breitknochig.
Mizenkei
ほねぶと•かろ{う}
Ren’yōkei
ほねぶと•く{ない・た}
ほねぶと•かっ
Shūshikei ほねぶと•い{。}
Rentaikei
ほねぶと•い{とき}
Kateikei ほねぶと•けれ{ば}
Kommentare